امام علی (علیه السلام) از زبان دیگران

نتایج آراء: 0

مولای متقیان، امام علی(علیه السلام) و اندیشه تابناک ایشان متعلق به گروه یا طبقه خاصی نیست. نگاه ژرف و منش والای ایشان بسیاری از دانشمندان و اندیشمندان سایر ادیان را نیز به تحسین و تعظیم این شخصیت بلند آوازده واداشته است. بخشی از اظهارنظرهای این گروه را به بهانه واقعه غدیر خم می خوانید:

«میخائیل نعیمه» نویسنده صاحب نظر و متفکر مسیحی عرب:

«هیچ مورخ و نویسنده ای هر اندازه هم که از نبوغ و رادمردی ممتاز برخوردار باشد، نمی تواند قیافه کاملی از انسان بزرگی مانند علی(علیه السلام) در مجموعه ای که حتی دارای هزار صفحه باشد، ترسیم نماید و دورانی پر از رویدادهای بزرگ مانند دوران او را توضیح بدهد. تفکرات و اندیشه های آن مرد عرب و گفتار و کرداری را که میان خود و پروردگارش انجام داده است، نه گوشی شنیده و نه چشمی دیده است. تفکرات، ایده ها و گفتار و کردار او خیلی بیش از آن بوده است که با دست و زبان و قلم وی بروز کرده و در تاریخ ثبت شده است.»

«عبدالفتاح عبدالمقصود» نویسنده و دانشمند مشهور مصری، می نویسد:

«پس از محمد(ص) کسی را ندیده ام که شایسته باشد پس از او قرار گیرد، یا بتواند در ردیفش بیاید، جز پدر فرزندان پاک و برگزیده پیغمبر (علی بن ابی طالب) و من در این سخن به طرفداری تشیع وارد نشده ام، بلکه این رایی است که حقایق تاریخ به آن گویاست. او، برترین مردی است که مادر روزگار تا پایان عمر خود چون او نزاید، و اوست که هرگاه هدایت طلبان به جستجوی اخبار و گفتارش برآیند، از هر خبری برای آنان شعاعی می درخشد، آری او مجسمه ای از کمال است که در قالب بشریت ریخته شده است.»

«بارون کاردایفو» دانشمند فرانسوی، می نویسد:

«علی مولود حوادث نبود، بلکه حوادث را او به وجود اورده بود، اعمال او مخلوق فکر و عاطفه و مخیله خود اوست، پهلوانی بود که در عین دلیری، دلسوز و رقیق القلب، و شهسواری بود که در هنگام رزم آیی، زاهد از دنیا گذشته بود. به مال و منصب دنیا اعتنایی نداشت و در حقیقت، جان خود را فدا نمود. روحی بسیار عمیق داشت که ریشه آن ناپیدا بود و در هر جا خوف الهی آن را فرا گرفته بود.»

«شبلی شمیل» از پیشتازان مکتب مادیگری در فضایل امیرالمؤمنین (علیه السلام) می گوید:

«پیشوا علی بن ابی طالب (علیه السلام) بزرگ بزرگان، یگانه نسخه ای است که نه شرق و نه غرب، نه در گذشته و نه در امروز صورتی مطابق این نسخه ندیده است.»

زمخشری مفسر بزرگ سنی مذهب:

«من چه بگویم درباره مردی که فضایل او را دشمنانش از راه کینه جویی و حسد انکار کردند، دوستانش از ترس و بیم پنهان داشتند، باز از این میان آن قدر فضیلت های وی انتشار یافت که غرب و شرق را فراگرفت.»

فؤاد جرداق شاعر مسیحس:

«هرگاه دشواری های زندگی رو به من می اورد و از رنج های روزگار آزرده می شوم به آستان علی از اندوه خود پناه می برم زیرا او پناهگاه هر ماتمی است. او بر ستمکاران همچون رعد و بر شکست خوردگان یاوری دلسوز و مهربان است.»

«بولس سلامه»، شاعر و ادیب مسیحی

«اگر سؤال کنند، چرا در مورد علی شعر سرودی با آنکه تو مسیحی هستی؟ در جواب می گویم: هر یک از ابیات کتاب جواب سؤال توست و هر کدام بیانگر فضلی از فضایل اوست و علی مردی است که همه مسلمانان او را به عظمت یاد می کنند، و مسیحی ها هم او را به بزرگی و زهد تقوا یاد و احادیث او را در مجالس خود ذکر می کنند. و من در روی زمین کسی را در مقابل غم و اندوه و ستم ستمگران، با صبرتر از علی نیافتم.... علی(علیه السلام) از آن روزی که چشم خود را در کعبه باز کرد تا وقتی چشمش را در مسجد بست، درگیر با مشکلات و مصائب بود و ...، ولی در برابر همه آنها صبر کرد. ... اگر شیعه بودن عبارت است از حب اهل بیت نبی، من شیعه هستم، سپس خطاب به حضرت علی (علیه السلام) می گوید: شعر من در ساحل بیکران تو یک سنگریزه است اما این سنگ به خون حسین خضاب شده است، پس این هدیه ناقابل را به خاطر امام حسین(علیه السلام) از من قبول کن.»

جرح جرداق دانشمند معاصر مسیحی

او از دانشمندان مسیحی است، در مقدمه ای که بر کتاب «صوت العدالۀ الانسانیۀ» نوشته، درباره حضرت علی (علیه السلام) چنین می گوید: «پهلوانی امام (ع) تنها در میان جنگ نبود، بلکه او در روشن بینی، پاکدلی، بلاغت، سحر بیان، اخلاق فاضله، شور ایمان، بلندی همت، یاری ستمدیدگان و ناامیدان، متابعت حق و راستی و بالجمله در همه صفات، پهلوان بود. اگر چه مدت زیادی از حضور او گذشته، اما هرگاه بخواهیم بنیاد زندگی نیکو و سعادتمندی را بگذاریم، باید به روش او رجوع کرده و دستور و نقشه را از او بگیریم.»

«توماس کارلایل» فیلسوف و نویسنده مشهور انگلیسی

این فیلسوف انگلیسی، هرگاه به نام علی (علیه السلام) می رسید، بزرگی علی چنان او را به وجد می آورد و نیروی عظمت آن حضرت چنان تحریکش می کرد که از بحث علمی بیرون می شد و بی اختیار شروع به مدیحه سرایی او میک رد، او درباره علی(علیه السلام) چنین می گوید: «ما نمی توانیم علی را دوست نداشته باشیم و به وی عشق نورزیم، زیرا هرچه خوبی هست که ما آن را دوست داریم همه در هلی جمع است. او جوانمرد شریف و بزرگواری بود که دلبش سرشار از مهر و عطوفت و دلیری بود، از بشر شجاع تر، اما شجاعتش امیخته با مهر و عطوفت و لطف و احسان بود. پیش از رحلت خود درباره قاتلش از او نظر خواستند، فرمود: اگر زنده ماندم خود می دانم چه کنم و اگر درگذشتم اختیار با شماست، اگر می خواهید او را قصاص کنید یک ضربت بیشتر به او نزنید و اگر عفو کنید به تقوا نزدیکتر است.»

«لامنس»، کشیش بلژیکی

یک کشیش بلژیکی است که در زبان عربی و تاریخ عرب مهارت داشت. او درباره علی (علیه السلام) می گوید: «برای عظمت علی این بس که تمام اخبار و تواریخ علمی اسلامی از او سرچشمه می گیرد. او حافظه و قوه شگفت انگیزی داشت. علمای اسلام از مخالف و موافق، از دوست و دشمن مفتخرند که گفتار خود را به علی مستند دارند چراکه گفتار او حجیت قطعی داشت، او باب مدینه علم بود و با روح کلی پیوستگی تام داشت. «مادام دیالافوا»، در مقام تعریف حضرت علی (علیه السلام) چنین می نویسد: «احترام علی (علیه السلام) در نزد شیعه به منتها درجه است و حقاً هم باید این طور باشد، زیرا این مرد بزرگ علاوه بر جنگ ها و فداکاریهایی که برای پیشرفت اسلام کرد، در دانش، فضایل، عدالت و صفات نیک بی نظیر بود و نسلی پاک و مقدس نیز از خود باقی گذارد. فرزندانش نیز از او پیروی کردند و برای پیشرفت مذهب اسلام مظلومانه تن به شهادت دادند. علی (علیه السلام) کسی است که در قضاوت به منتها درجه عدالت رفتار می کرد و در اجرای قوانین الهی اصرار و پافشاری داشت. علی (علیه السلام) کسی است که اعمال و رفتارش نسبت به مسلمانان منصفانه بود، او کسی است که تهدید و نویدش قطعی بود.»

کلید واژگان (برچسب ها): 

تاریخ بازیابی: 

یک‌شنبه, October 12, 2014