علل گرفتن روزه در روایات

نتایج آراء: 0

نویسنده: 

1-هشام بن حكم از امام صادق عليه السّلام در باره علت روزه‏ گرفتن سؤال كرد، آن حضرت فرمود: همانا كه خداى عزّ و جلّ روزه‏ را از آنرو واجب ساخت كه غنى و فقير بوسيله آن در يك سطح قرار گيرند. و اين بدان سبب است كه غنى چنان نبود كه اثر گرسنگى را احساس كند، تا بر فقير رحم آورد، زيرا غنى هر زمان كه چيزى مى‏خواست بر آن قادر بود، از اين رو خداى عزّ و جلّ اراده كرد تا ميان افراد خلقش تساوى برقرار سازد، و رنج گرسنگى و درد را به غنى بچشاند، تا نسبت به‏ ضعيف رقّت كند، و بر گرسنه رحم آورد.

2- و امام ابو الحسن على بن موسى الرضا عليهما السّلام ضمن جواب خود بر مسائل محمّد بن سنان، براى او نوشت: علّت تشريع روزه، شناختن اثر گرسنگى و تشنگى است، تا آدمى ذليل و متضرّع و مأجور و اندوزنده ذخيره عمل صالح و صابر گردد، و اين سختيها براى او دليلى بر سختى و شدائد آخرت شود، و علاوه بر خاصيّت شكستن صولت و سورت شهوات كه در آن نهفته است، در عاجل دنيا براى او واعظى و بر آجل آخرت دليلى باشد، تا از اين رهگذر شدّت تأثير آن سختيها را بر اهل فقر و مسكنت بفهمد، و در دنيا و آخرتش مؤثر افتد.

3- و حمزة بن محمّد به امام ابو محمّد عليه السّلام نوشت: خدا روزه را بر اساس كدام حكمت فرض فرموده است؟ در جواب چنين آمد: براى آنكه غنى اثر گرسنگى را بيابد، و از اين رو دست احسان و انعام بر فقير بگشايد.

4- و از امام حسن بن علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام روايت شده است، كه فرمود: تنى چند از يهود به نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آمدند، پس دانشمندترين ايشان در باره مسائلى از آن حضرت سؤال كرد، و از جمله سؤالهايش اين بود كه گفت:خداى عزّ و جلّ به چه منظور سى روز روزه در ساعات روز را بر امّت تو واجب ساخته است و بر امّتهاى ديگر بيش از اين فرض فرموده است؟ رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود: وقتى آدم عليه السّلام از آن ميوه درخت خورد، سى روز اثر آن در شكم او باقى ماند، از اين جهت خداى سى روز گرسنگى و تشنگى را بر نسل او فرض فرمود، و آنچه در شب ميخورند تفضّلى از جانب خداى عزّ و جلّ در باره ايشان است. و كار بر آدم نيز بر همين گونه بوده است، و از اين رو خدا آن را بر امّت من واجب ساخته است. سپس اين آيه را تلاوت فرمود: كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ، أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ‏. مرد يهودى گفت: راست گفتى يا محمّد، پس مزد كسى كه اين ايام را روزه بدارد چيست؟ فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه ماه رمضان را بقصد قربت روزه بدارد، مگر آنكه خداى تبارك و تعالى هفت خصلت را بر او واجب ميسازد:

نخست آنكه حرام را در بدنش ذوب ميكند،

و دوم آنكه او را به رحمت خداى تبارك و تعالى نزديك ميسازد،

و سوم آنكه با اين عمل خطاى پدرش آدم را جبران ميكند،

و چهارم آنكه فشارهاى بيهوش‏كننده جان دادن را بر او آسان‏ ميسازد،

و پنجم آنكه او را از گرسنگى و تشنگى روز قيامت در امان ميدارد،

و ششم آنكه خدا برات آزادى از آتش جهنّم را به او عطا ميكند،

و هفتم آنكه خداى عزّ و جلّ او را از غذاهاى پاكيزه بهشت اطعام مينمايد.

گفت: راست گفتى، يا محمّد.

منبع: 

من لا يحضره الفقيه / ترجمه غفارى، على اكبر ومحمد جواد و بلاغى، صدر، ج‏2، ص: 386

موضوع مقالات: 

تاریخ بازیابی: 

چهارشنبه, June 25, 2014