نگاهی به شخصیت حضرت خدیجه از دیدگاه وحی، پیامبر و بزرگان

نتایج آراء: 0

نویسنده: 

سيماي حضرت خديجه در آيينه ي وحي


پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله در نخستين سير شبانه ي خود که در ماه ربيع الاول، دو سال بعد از بعثت که از خانه ي حضرت خديجه عليهاالسلام انجام پذيرفت[1] ، هنگامي که به سوي زمين باز مي گشتند از پيک وحي چنين مورد خطاب قرار گرفتند:
حاجتي أن تقرأ علي خديجة من الله و مني السلام
حاجت من اين است که از خداوند منان و از من جبرئيل، بر خديجه سلام برساني.[2]  
هنگامي که پيامبر اکرم صلي الله عليه وآله درود خداوند منان را به حضرت خديجه عليهاالسلام ابلاغ نمودند، او در پاسخ گفت: خداوند سلام است، سلام از او به سوي اوست.[3]  
 
پيک وحي يک بار ديگر به پيامبر صلي الله عليه وآله عرضه داشت: اي محمد! به خديجه از پروردگارش سلام برسان. حضرت خديجه عليهاالسلام گفتند: خداوند خود سلام است، و سلام از اوست، و بر جبرئيل امين سلام باد.[4]  
در يکي از تهاجمات ددمنشانه ي قريش و انتشار شايعه ي کشته شدن پيامبر صلي الله عليه و آله، حضرت خديجه عليهاالسلام در ميان دره ها و صخره هاي اطراف مکه، به دنبال حبيبش مي گشت و سيلاب اشک بر صورتش روان بود. پيک وحي بر پيامبر رحمت فرود آمد و عرضه داشت: ملائکه آسمان به جهت گريه ي خديجه عليهاالسلام به گريه افتاده اند، او را به سوي خود فراخوان، درود مرا ابلاغ کن و او را بشارت بده، که خدايش به او درود مي فرستد و او را به قصري در بهشت بشارت ده، که در آن هيچ غم و اندوهي نيست.[5] 

خديجه ي کبري از ديدگاه رسول خدا


از رسول اکرم صلي الله عليه وآله احاديث فراوان در مناقب حضرت خديجه عليهاالسلام رسيده است، که به گوشه اي از آنها اشاره مي کنيم:
1. هر روز خداوند، چندين بار با وجود خديجه بر فرشتگان  مباهات مي کند[6]  
2. او هنگامي به من ايمان آورد که ديگران به من کفر مي ورزيدند. او مرا تصديق نمود، هنگامي که ديگران انکار مي کردند، او همه ي ثروتش را در اختيار من قرار داد هنگامي که ديگران دريغ مي ورزيدند. خداوند منان از او به من فرزند عنايت کرد ولي ديگران را محروم ساخت.[7]  
3. بهترين بانوان عالميان عبارتند از: مريم دخت عمران، آسيه دخت مزاحم، خديجه دخت خويلد و فاطمه دخت محمد صلي الله عليه و آله.[8]  
4. برترين بانوان بهشت عبارتند از: خديجه دختر خويلد، فاطمه دختر محمد، مريم دختر عمران و آسيه دختر مزاحم (همسر فرعون).[9]  
5. چهار بانو هستند که بانوي بانوان بهشتي اند و آنها عبارتند از: مريم، خديجه، آسيه و فاطمه.[10]  
6. در ميان بانوان عالم تنها چهار بانو به حد اعلاي کمال رسيده اند و آنها عبارتند از: مريم، خديجه، آسيه و فاطمه.[11]  
7. خديجه پيش از همه ي بانوان عالم، به ايمان به خدا و رسول خدا سبقت گرفت.[12]  
8. ديگر کجا همانند خديجه يافت مي شود که مرا تصديق نمود،  هنگامي که ديگران تکذيب مي کردند. و در پيشرفت دين خدا يار و مددکار من بود و ثروتش را در اين راه هزينه کرد.[13]  
9. بهشت به چهار بانو مشتاق است و آنها عبارتند از: مريم، خديجه، فاطمه و آسيه.[14]  
10. خديجه بهترين امهات مؤمنين و برترين آنها و بانوي بانوان عالميان است.[15]  
11. محبت خديجه را خداوند در دل من قرار داده بود.[16]  
12. من او را از اعماق دل دوست داشتم.[17]  
13. من دوستداران خديجه را نيز دوست مي دارم.[18]  
14. هرگز خداي متعال همسري بهتر از خديجه به من عطا نکرد.[19]  
15. نه، هرگز خداوند بهتر از خديجه را به جاي او جايگزين نکرد.[20]  
16. من کارفرمايي نديدم که نسبت به کارگزارانش از خديجه بهتر و حق شناس تر باشد.[21]  

17. هيچ ثروتي همانند مال خديجه مرا سود نبخشيد.[22]  
18. خداوند از ميان زنان چهار بانو را برگزيد: مريم، آسيه، خديجه و فاطمه.[23]  
مريم برترين بانوي عصر خود و خديجه برترين بانوي عصر خود مي باشد.[24]  
19. خداوند علي، حسن، حسين، حمزه، جعفر، فاطمه، و خديجه را بر جهانيان برگزيد.[25]  
20. خطاب به عايشه: از خديجه اين گونه سخن مگو، او نخستين بانويي بود که به من ايمان آورد، او براي من فرزند آورد و تو محروم شدي.[26]

حضرت خديجه در گفتار بزرگان


اگر بخواهيم گفتار بزرگان اسلام را پيرامون ام المؤمنين حضرت خديجه عليهاالسلام نقل کنيم، مثنوي هفتاد من کاغذ مي شود، از اين رهگذر به شماري از سخنان اصحاب سيره و تراجم فقط اشاره مي کنيم.
1. ابن هشام صاحب کتاب معروف «السيرة النبوية» مي نويسد:
 

خديجه صاحب نسب والا، داراي برترين شرافت، صاحب بيشترين ثروت و حريص ترين بانوان قريش به حفظ امانت و التزام به معيارهاي اخلاقي، عفت و کرامت انساني بود و لذا بلندترين قله ي شرف را به خود اختصاص داده بود.
2. ذهبي پيشتاز رجاليون عامه مي نويسد:
خديجه سرور بانوان بهشت، فرزانه ي قريش، از تيره ي اسد، جليل القدر، متدين، خويشتن دار، بزرگوار، از بانوان بهشتي و يکي از بانواني بود که به قله ي کمال رسيده بودند.[27]  
3. ابن حجر عسقلاني در اين رابطه مي نويسد:
خديجه در نخستين لحظات بعثت، رسالت آن حضرت را تصديق نمود، اعتقاد راسخ و ثابت قدم او نشانگر يقين کامل، عقل وافر و عزم راسخ او بود.[28]  
4. سهيلي صاحب آثار فراوان در سيره و مغازي مي نويسد: حضرت خديجه سرور بانوان قريش بود، در جاهليت و اسلام به «طاهره» ملقب بود.[29]

 

کلید واژگان (برچسب ها): 

منبع: 

سرچشمه کوثر: اُمّ ‌المؤمنين خديجه ‌کبري سلام الله عليها،پديدآورندگان: علي‌ اکبر مهدي ‌پور،تاريخ نشر: چاپ سوم: 1385.ناشر: کرج: راه ودادص17الی20

پاورقی ها: 

 [1] ابن شهرآشوب، مناقب آل ابي طالب، ج 1، صفحه 228.
[2] تفسير عياشي، ج 2، صفحه 279، صحيح بخاري، ج 5، صفحه 112.
[3] شيخ طوسي، الأمالي، صفحه 175، مجلس 6، ح 46.
[4] ذهبي، سير أعلام النبلاء، ج 2، صفحه 85.
[5] صحيح بخاري، ج 5، صفحه 112، گنجي، کفاية الطالب، صفحه 359.

 [6] علامه ي مجلسي، بحارالانوار، ج 18، صفحه 243؛ اربلي، کشف الغمه، ج 2، صفحه 72.
[7] ذهبي، سير اعلام النبلاء، ج 2، صفحه 82؛ ابن حجر، الإصابه، ج 4، صفحه 275.
[8] ابن اثير، اسدالغابه، ج 5، صفحه 537.
[9] ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج 2، صفحه 720.
[10] طبري، ذخائر العقبي، صفحه 44.
[11] ابن صباغ مالکي، الفصول المهمه، صفحه 129.
[12] حاکم، مستدرک صحيحين، ج 2، صفحه 720.
[13] علامه مجلسي، بحارالانوار، ج 43، صفحه 25.
[14] بحارالانوار، ج 43، صفحه 53.
[15] سيلاوي، الأنوار الساطعه، صفحه 7.
[16] گنجي شافعي، کفاية الطالب، صفحه 359.
[17] بحراني، العوالم، ج 11، صفحه 32.
[18] محلاتي، رياحين الشريعه، ج 2، صفحه 206.
[19] ابن هشام، السيرة النبويه، ج 1، صفحه 80.
[20] ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج 2، صفحه 721.
[21] علامه مجلسي، بحارالانوار، ج 16، صفحه 10.
[22] همان، ج 19، صفحه 63.
[23] ابن ابي الحديد، شرح نهج البلاغه، ج 10، صفحه 266.
[24] بخاري، الصحيح، ج 4، ص 200.
[25] علامه مجلسي، بحارالانوار، ج 37، صفحه 63.
[26] قاضي نعمان، شرح الأخبار، ج 3، صفحه 20.

 [27] ذهبي، سير أعلام النبلاء، ج 2، ص 109.
[28] ابن حجر، فتح الباري، ج 7، ص 134.
[29] سهيلي، الروض الانف، ج 1، ص 215.

موضوع مقالات: 

تاریخ بازیابی: 

دوشنبه, July 7, 2014